22.3.15

Obradoiro de noticias

Queridos amigos e amigas, aquí deixamos os nosos traballos de noticias, seguimos a traballar coa Voz da escola,  estes son os resultados, veredes que hai moitos xeitos de ver e interpretar as cousas, cada quen ten a súa  personalidade e inquietudes: O seu estilo.





Título: S.O.S. Pintegas
Tipo de letra: Mediana
Imaxe: Sí, mediana
Pé de foto: Non
Corpo: Sí
Número de columnas: 4
Encabezamento: Sí
Un fungo vido de oriente, que non afecta aos especimes da súa xona de orixe, resulta letal en Europa.
Análise da noticia:
Que? Un grupo de investigadores acaba de publicar as súas conclusións sobre a orixe do fungo.
Como?  Enterándose do comportamento do fungo.
A quen? Ás píntegas
Por que? Porque o fungo afecta ás pintegas
Cando? O 30 de outubro
Onde? No Museo Nacional de Ciencias Naturais Jaime Bosch

Agora ti:

Un grupo de investigadores publicaron o 30 de outubro de 2014 na revista Science as súas conclusións sobre a orixe do fungo Batrachochytrium salamandrivorans que supón un perigo afectando en especial ás píntegas dos Países Baixos.

> Por Gloria

19.3.15

O gatos




Os gatos son moi hábiles, escalan coas patas e as zarpas. As femias non se escapan, esto aprendino dos meus gatos, e os machos según queiran ou non. Gústalles comer carne a todas horas.

Aos meus gatos cámbialles ás veces a cor do pelo pouco a pouco. Teñen enfermidades moi raras que poden provocarlles a morte. Por eso os levámolos ao veterinario, e aínda así ás veces morren.

Ten coidado cos gatos porque te arañan se non te coñecen ou se pensan que os queres atacar,  nunca  lles debes tapar a saída.

Os pequenos súbenche pola espalda e te arañan. 
Moita xente os abandoa e unha vez meu pia trouxo unha caixa que atopou con gatiños abandoados, os coidamos e aínda viven con nós.


> Gloria

O misterio do caderno de naturais




O 13 de febrero de 2015 desapereceume o caderno de Naturais. Busquei por todas partes da miña casa, do colexio pero nona encontrei. Tiña unas cantas actividades por facer e moito medo. Así que díxenllo á miña  nai que contestou:

-Tes que volver copiar as actividades.

Volvín a buscar o caderno, e nada. Por sorte ao día seguinte era venres,  a festa dos disfraces.  Aínda tiña catro días de vacacións de Entroido para buscala.

Pasaron os catro días, as festas acabaron e o caderno nono tiña. Ao chegar á escola, Manuela, a miña mestra, déume o caderno.

Olvidárame de que me pedira o caderno para correxilo! E xa non me preocupei máis.

Volvín á casa feliz con un:  Moi ben! no caderno e un sorriso para a miña nai, que non se enterara de toda a historia, pero eu conteílla.

 
> Gloria

12.3.15

Un día de miedo

El día que más miedo tuvimos, era un viernes. Ya había anochecido, mis amigos Paulo, Lucas, Sabela y yo fuimos a un pueblo llamado Camariñas a casa de mis abuelos Yolanda y Fermín.
Cuando llegamos jugamos con mis dos perritos Toby y Meco. a la hora de acostarnos no teníamos cama.
Paulo dijo:
-¿Por qué no tenemos cama?
-Sí, le dije, no importa, dormiremos en el sofá con Toby y Meco, Como Meco tenía un mes, casi lo aplastamos.
Estuvimos jugando a la Wii, Play Station 3 y Xbox 360... Bueno,  ¡con todo!
Cuando nos cansamos de jugar, quedamos dormidos, al despertar bajamos a desayunar, pero Sabela tenía miedo y preguntó:
-¿Cuando llegamos?
Estábamos en el medio de un monte. Aparecían los hombres de Mikel Jackson, y se oyó el grito: Bay!!!
Y despertamos a mis abuelos cuando estábamos bailando mientras Paulo estaba haciendo;
-¡Ju, a, ea!



¡Vaya susto les dimos!

> por Alejandro

El viaje fantástico


Un día de invierno me desperté parra beber, vi una luz encendida en la cocina. Me preocupé mucho, así que me escondía y observé.
Era una bruja y detrás un portal, levantó una tabla del suelo y cogió una cosa brillante, después se fue.

Al marcharse, entré en el portal antes de que se cerrara y vi un mundo fantástico, había de todo: sirenas, hadas, brujas, troles, y hasta súper héroes.
Intenté ser amiga de las hadas y lo conseguí, les dije:
-Una bruja cogió algo brillante que estaba en mi casa.
Las hadas se preocuparon mucho y me explicaron que era el diamante mágico. Así que fui a buscarlo, llegué a su cueva, lo cogí y salí de la cueva lo más rápido posible.
Llegué a la aldea de las hadas y me hicieron un portal para poder volver a mi casa y una pulsera para cuando quisiera visitarlas.

> Gloria

11.3.15

Prensa





Enlace para La Voz de la escuela de hoxe, clicade.

Mellor periodista

 
 
http://www.prensaescuela.es/participa/concursos/201-concurso-mejor-periodista
 

O noso cole vai participar no concurso Mellor periodista infantil e xuvenil  2015 convocado por
La Voz de Galicia.
Se queredes máis información sobre o mesmo, aquí deixamos un enlace ás bases do concurso. A traballar reporteiros, o importante é aprender e participar.

Lembrade, para poder enviar os traballos, precisamos a autorización que levástedes hoxe asinada.



De vuelta a casa

Ilustración: Jéssica

En vacaciones de Semana Santa, fui a Madeira. Hacía mucho sol y nos alojamos en un hotel que tenía dos piscinas, una cubierta y otra exterior. Me gustó mucho.
Había mucha gente. Las habitaciones eran buenas, tenían dos camas, una grande y otra  pequeña. Había árboles en el jardín, hierba y cosas muy bonitas.
Siempre quería bajar a la piscina y mi padre quería alquilar un coche para ir a conocer la isla, todo era muy bonito.  
Me gustó ir en el coche que alquiló mi papá porque veía muchas cosas, la montaña, el campo y las flores, que eran preciosas.
Al final era más divertido que la piscina y me podía bañar al llegar.
Fuimos a muchos sitios, a la playa, a pasear por el puerto y ctomábamos helados en los barquitos flotantes, pedíamos de vainilla y nata, para mí, nata y chocolate para mamá y chocolate y fresa para papá, nos lo pasamos genial. 
Todo fue muy bonito.


 >  Por Antía

El viaje a casa de mis abuelos.


Ilustración: Ainhoa

Un día por la tarde, fuimos a casa de mis abuelos que viven en Rañobre. Cuando voy siempre juego con mis perros un poco y luego estoy con mis abuelos.
Al entrar en la cocina, siempre abrazo a mi tía y a mi abuela, y ellas a mí. Siempre  voy a visitarlas los viernes. A veces voy al parque a jugar en el tobogán y los columpios.
También juego con mis abuelos, ellos siempre me hacen reír, dicen cosas muy graciosas y me quieren muchísimo.  Me hacen tortilla, mi comida favorita, que está muy rica.
Después de comer, traen una bolsita para que coja mi cepillo de dientes y mi crema. Me divierto mucho porque hago gárgaras.
Por la tarde, en la bolsa tengo unos juguetes y juego con ellos. Mi abuelo ya empieza a hacerme reir…. Así que cuando voy a Rañobre me siento muy feliz.


  Fátima


Mis vacaciones en Madrid

Ilustración: Brais

Cuando aun tenía casi cuatro años, como eran vacaciones de invierno,  fui de viaje. Eran las 5.00 de la madrugada cuando salimos, recuerdo  que iba con mis padres y con mi tía, y como tenía  mucho sueño me dormi en el coche.
Ibamos  de viaje a Madrid a ver a la abuela, que en paz descanse. Me pusieron una manta por encima porque era invierno. Mis padres se turnaban entre ellos,  uno cunducía otro  dormía y luego el que dormía, conducía.  Mientras mi tía, ¡durmiendo! ¿Tú te lo crees?
Cuando me desperté eran las doce de la mañana. Estábamos a 91 km de Madrid, decidieron parar en una pastelería porque aún no habíamos desayunado.
Volvimos al coche, ya era por la tarde cuando llegamos a casa de mis abuelos. Mis mis primos me estaban esperando para jugar al fútbol.
Luego entré en la casa de mi abuela para merendar Estaba Leoncito,  el perrito  de mi abuela y toda mi familia, fueron unas vacaciones inolvidables.



 > Por Alvaro